1. Zakres diagnozowania podwozi samochodowych Diagnozowanie stanu nadwozia samochodowego obejmuje przede wszystkim:
- określenie stopnia zużycia nadwozia pod względem wżerów korozyjnych,
- sprawdzenie szczelności nadwozia,
- określenie geometrii nadwozia.
1.1. Określenie stopnia zużycia nadwozia pod względem wżerów
korozyjnych
Procesy korozyjne w podwoziu rozpoczynają się już na etapie
produkcji podwozia. Stopień zużycia korozyjnego w czasie jest
uzależniony od wielu czynników w których można wyróżnić
najważniejsze: warunki klimatyczne w jakich odbywa się eksploatacja i
podjęte zabiegi konserwacyjne.
Ocena stopnia zużycia korozyjnego nadwozia odbywa się zwykle
organoleptycznie poprzez oględziny.
Do przeglądu należy ocena:
- uszkodzeń osłabiających konstrukcję nośną pojazdu, które
zmniejszają bezpieczeństwo jazdy,
- części, których uszkodzenie może spowodować oderwanie
się od pojazdu,
- uszkodzeń umożliwiających przedostanie się spalin do
wnętrza kabiny pojazdu.
1.2. Sprawdzenie szczelności nadwozia Wymaganiem stawianym nadwoziu jest jego szczelność. Wynika to z funkcjonalności nadwozia, czyli nie przedostawania się wody do wewnątrz samochodu podczas opadów atmosferycznych.

1.3. Określenie geometrii nadwozia
Kontrolę geometrii nadwozia wykonuje się, gdy:
- wymagana jest ocena rozmiarów deformacji po wypadku
drogowym,
- wymagana jest stała kontrola geometrii podczas
przeprowadzania naprawy blacharskiej,
- po wykonaniu naprawy blacharskiej, w celu sprawdzenia czy
zostały przywrócone wszystkie parametry geometryczne
nadwozia.
2. Kryteria oceny stanu technicznego nadwozia
2.1. Kryteria dotyczące oceny stopnia zużycia korozyjnego nadwozia
Ocena stopnia zużycia korozyjnego nadwozia nie może być
dokonana obiektywnie. Dlatego też podaje się tylko kryteria ogólne, na
podstawie których można uznać czy nadwozie jest zdatne do użytku czy
też nie. Kryteria te to:
- nadmierna korozja elementów nośnych, mających
bezpośredni wpływ na wytrzymałość i sztywność całej
konstrukcji nadwozia takich jak: rama i miejsce mocowania
nadwozia do ramy nośnej lub w przypadku konstrukcji
samonośnych to płyta podłogowa, progi oraz ściany boczne
nadwozia,
- nadmierna korozja elementów których osłabienie
wpłynęłoby na nadmierne obciążenie elementów nośnych a
w konsekwencji na utratę sztywności konstrukcji,
- nadmierna korozja elementów do których są mocowane
inne zespoły pojazdu,
- ubytki korozyjne blach powodujące utratę szczelności
podwozia.
Elementy nadwozia samochodowego można podzielić także na
klasy funkcjonalności i przyporządkować im wymagania które będą
musiały być spełnione aby nadwozie uznać za zdatne do dalszego
użytkowania. Wymagania te można podzielić na:
a) wysokie (klasa I) dotyczące:
- wzmocnień bocznych,
- gniazd osadczych,
- podłużnic podłogowych,
- podłużnic łukowych,
- wzmocnień podłużnych szkieletu podłogi bagażnika.
b) umiarkowane (klasa II) dotyczące:
- podłogi,
- podłużnic wzmocnienia progu bocznego,
- wspornika resoru przedniego,
- podłogi bagażnika,
- wzmocnień słupków,
- szkieletu wzmocnienia progu.
c) niskie (klasa III) dotyczące:
- oblachowania zewnętrznego,
- wspornika podnośnika,
- wzmocnień bocznych dachu.
Stopień nasilenia korozji dla danego elementu można określić w
następujący sposób:
- przez określenie powierzchni elementu objętej korozją,
- przez określenie przekroju poprzecznego objętego korozją,
- przez określenie długości całkowitej elementu objętą korozją.
Połączenie klas funkcjonalności elementów nadwozia i stopni ich
zużycia przedstawia poniższa tabela:
Stopień nasilenia korozji Klasa
funkcjonalności elementu
– zlecenie naprawy,
II – ponowny przegląd,
III – zakaz użytkowania pojazdu,
X – jeżeli korozja objętej klasyfikacją przekracza 10%, ale nie jest
uzasadnione jeszcze zlecenie naprawy, to uszkodzenie odnotowywane
jest w protokole inspekcyjnym,
XX – w przypadku ważnych punktów mocowania, gdzie urwanie
pociągnęło by za sobą niebezpieczne następstwa, uzyskanie stopnia
nasilenia korozji przez element nawet poniżej 25% może spowodować
przyznanie oceny II,
XXX – ocena dotyczy dostania się spalin do wnętrza pojazdu, ryzyka
obluzowania się części oraz możliwości poranienia przechodniów przez
ostre krawędzie w przypadku wypadku drogowego.
2.2. Kryteria dotyczące oceny szczelności nadwozia
Ocenę szczelności wykonuje się obserwując wewnątrz nadwozia
miejsca i wielkości ewentualnych przecieków wody. Za niedopuszczalne
uważa się przecieki ciągłe, dopuszcza się przenikanie pojedynczych
kropel wody do wnętrza pojazdu.
2.3. Kryteria dotyczące geometrii nadwozia
Od prawidłowej geometrii nadwozia zależy w dużej mierze
bezpieczeństwo pojazdów. Dlatego koncerny samochodowe
udostępniają szczegółowe dane dotyczące położenia punktów
kontrolnych i wzajemnych odległościach pomiędzy nimi.